دوای دردمندان را ز گنج کنج دل می جو

کمال علم و وصل او حدیث شمع و پروانه

مرید پیر خمارم خم میخانه می نوشم

به نزد من چو من رندی چه باشد جام پیمانه

که درد عشق او گنجست و دل کنجیست ویرانه

در میخانه را بگشا صلا دادیم رندان را

خراباتست و مطرب عشق و ساقی مست و جانانه