چون نور لطف اویم جز لطف او چه گویم

هم شاه و هم گدایم دیده چو من ندیده

فرزند عشق یارم پرورده نگارم

چون گلشکر من و او هستیم پروریده

هر نکته ای که گویم او گفته و شنیده

درگوشه یقینم با دوست هم قرینم

ایمن ز کفر و دینم از این و آن بریده