هر کرا دردیست باشد در هوای میکده

عاشق و مستم برو ای عاقل خلوت نشین

صومعه هرگز ندارم من به جای میکده

صاف درمان است ما را درد درد عشق او

در سر بازار سودا مایه و سود دکان

هرچه حاصل کرده ام دادم برای میکده

ناله دلسوز سید مطرب عشاق ماست