عقل دیوانه شود چون شنود قصه عشق

گرچه مانند حبابیم بر اوئیم همه

بوی آن زلف ز هر تاره مو می شنویم

لاجرم زلف بتان جمله ببوئیم همه

دور نبود که بگوئیم که دوئیم همه

آبروی همه قطره چو ما می بینیم

شاید ار ما همه قطره بپوئیم همه