دور نبود که بگوئیم که دوئیم همه

بوی آن زلف ز هر تاره مو می شنویم

لاجرم زلف بتان جمله ببوئیم همه

عقل دیوانه شود چون شنود قصه عشق

آبروی همه قطره چو ما می بینیم

شاید ار ما همه قطره بپوئیم همه

نعمت الله چو یکی باشد آن یک همه اوست