آبروی همه قطره چو ما می بینیم

لاجرم زلف بتان جمله ببوئیم همه

عقل دیوانه شود چون شنود قصه عشق

دور نبود که بگوئیم که دوئیم همه

شاید ار ما همه قطره بپوئیم همه

نعمت الله چو یکی باشد آن یک همه اوست

آن یکی را سزد ار زان که بگوئیم همه