روان جان سپارم چو این است احاله

مکن عیب رندان اگر باده نوشند

که پیش از من و تو چنین شد حواله

اگر عشق جانان مرا حاصل آید

منم بنده او و دارم گواهان

دلم وقف عشق است و جانم قباله

میان من و او چو موئی نگنجد