بیا آب حیاتت را به دست می پرستان ده

بیا ای ساقی مستان و جام می به مستان ده

به میخواران مده می را که قدر می نمی دانند

چو خیری می کنی ساقی بیاور می به مستان ده

بیا ای صوفی صافی و درد درد دل درکش