ساغر می به دست یاران ده

می عشقش به شیر مردان ده

درد دردش به دردمندان ده

ساقیا دست ما و دامن تو

می به زاهد مده که باشد حیف

درد وی جام می به رندان ده

جرعه نوشان جام خود بگذار