چنین بزمی ملوکانه ز خاقانی خاقان به

چو دل با تو نمی ماند به دلبر گر دهی اولی

چو جای از تن بخواهد شد فدای روی جانان به

خراباتست و رندان مست و ساقی جام می بر دست

غلام سید ما شو که سلطان جهان گردی

به نزد حق غلام او بسی از شاه سلطان به