گر نوایی ز عارفی جویی

درد می نوش تا صفا یابی

ای که گوئی خدای می جویم

بگذر از خود که تا خدا یابی

بینوا شو که تا نوا یابی

گر گدائی کنی چو درویشان

هر چه خواهی ز پادشا یابی