صوفی و صافی و کنج صومعه

همچو ما گشت از خرد بیگانه ای

کار ما از جام ساغر درگذشت

ساقیا پر کن بده پیمانه ای

ما و یار و گوشه میخانه ای

غرقه خوناب دل شد چشم ما

در نظر داریم از آن دردانه ای