که به رندان بزم ما مانی

بر سر پل چه خانه می سازی

زود باشد که بی سرا مانی

ما چنین مست و تو چنان مخمور

درد باید که تا دوایابی

درد چون نیست بی دوا مانی

از رفیقی سید عالم