در نیل غم فتاد سپهرش به طنز گفت

ان العهود عند ملیک النهی ذمم

می جست از سحاب امل رحمتی ولی

جز دیده اش معاینه بیرون نداد نم

ان قد ندمت و ما ینفع الندم

ساقی چو یار مه رخ و از اهل راز بود

حافظ بخورد باده و شیخ و فقیه هم