به سر کوی محبت به صفا باید رفت

در پی عشق روان شو که به جائی برسی

دردی درد بخور تا به دوائی برسی

باشد آنجا به فقائی به صفائی برسی

می و میخانه ما آب و هوای دگر است

خوش بود گر به چنین آب و هوائی برسی