بیا ای مطرب عشاق و ساز بینوا بنواز

حریفان را چو خود سازم نخواهم کرد تقصیری

ز دست عشق عقل ما نخواهد برد جان دانم

کجا یابد خلاص آخر ضعیف از پنجه شیری

که ما مستیم و تو ساقی ، مکن آخر تو تاخیری

طریق نعمت الله رو که یابی زود مقصودت

که غیر از راه او دیگر نیابد عاقبت پیری