فدا کن جان اگر خواهی که عمر جاودان یابی

از این مجلس گریزانی بگو عزم کجا داری

برو ای عقل سرگردان که من مستم تو مخموری

ندارم راحتی از تو مرا زحمت چرا داری

فنا شو از وجود خود اگر عشق بقا داری

ز خلوتخانه دیده خیال غیر بیرون کن

بگو ای نور چشم من به جای او که را داری