جام جهان نمائی بستان ز نعمت الله

بر جای خویش بنشست بگرفته خوش کناری

می نوش ساغر می می بوس دست ساقی

باشد که بگذرانی رندانه روزگاری

تا رو به تو نماید خورشید بی غباری