خونبها می دهمش از لب خود هر باری

دل ما بود امینی و امانت عشقش

آن امانت به امینی بسپارند آری

عشق او صدره اگرمی کشدم در روزی

کفر او رونق ایمان مسلمانان است

بسته ام از سر زلفش به میان زناری

غم من می خورد آن یار که جانم به فداش