شادمانم ز غم یار چنین غمخواری

کفر او رونق ایمان مسلمانان است

بسته ام از سر زلفش به میان زناری

غم من می خورد آن یار که جانم به فداش

در همه مجلس رندان جهان گردیدم

نیست چون سید سرمست دگر سرداری