زنهار مگو چنین کجا کی

یا رب که مدام باد ساقی

تا می بخشد مرا پیاپی

گوئی که ز باده توبه کردی

هر زنده دلی که کشته اوست

جاوید چو جان ما بود حی

مستیم و حریف نعمت الله