بزم عشقست و عاشقان سرمست

پرکن آن جام می بیا ساقی

درد ما را به جرعه دردی

خوش بود گر کنی دوا ساقی

عقل بیگانه آشنا ساقی

در بهشتیم و باده می نوشیم

می تجلی بود خدا ساقی