رندانه به یک پیاله بشکست

از دیده بد سترد و بربود

نقشی که خیال غیر می بست

آن توبه زاهدانه ما

ما سرخوش چشم مست ساقی

می بر کف و زلف یار بر دست

خوشوقت کسی که همچو سید