خوشوقت کسی که همچو سید

رندانه به یک پیاله بشکست

ما سرخوش چشم مست ساقی

می بر کف و زلف یار بر دست

از بود و نبود خویش وارست

سرمستانیم و در خرابات

گوئیم به یاد رند سرمست