در حال همین سرود گوید

از بود و نبود خویش وارست

سرمستانیم و در خرابات

گوئیم به یاد رند سرمست

هر گه که کسی به نزد ما هست

جامی و شراب و رند و ساقی

هم مغربئی و هم عراقی