لب به دندان گرفت و گفت خموش

گر تو خواهی که تا شوی محرم

در خرابات راز را می پوش

گفتم این باده از پیاله کیست

تا که از پیر دیر پرسیدم

که ز سودای کیست این همه جوش

هیچ کس زین حدیث لب نگشود