آن زمانی که بزم می آراست

به گدائی رویم بر در دوست

که مراد همه جهان آنجاست

پیر پیمانه نوش پیمان ده

گفت با دوست هر که بنشیند

باید اول ز رای خود برخاست

تا ببینی به دیده معنی