ما همه بلبلان شیدائیم

بی نشان می دهد نشان همه

برتری از بیان و این عجب است

که معانی تو است بیان همه

سر کوی تو گلستان همه

مست آن چشم پرخمار توایم

ای شراب لبت از آن همه