ز چشم من بپرس اوضاع گردون

که از بالابلندان شرمسارم

مگر زنجیر مویی گیردم دست

وگر نه سر به شیدایی برآرم

که شب تا روز اختر می شمارم

بدین شکرانه می بوسم لب جام

که کرد آگه ز راز روزگارم