به چشم ما نظری کن که نور او بینی

می شبانه خورد و خواب صبحگاهی کن

در آ به خلوت دیده چه نور خوش می بین

وطن چو مردمک دیده در سیاهی کن

نظر به دیده این مظهر الهی کن

مباش بنده دنیا بیا و چون سید

بکوش و سلطنت از ماه تا به ماهی کن