تو راست دنیی وعقبی مراست حضرت او

خوشست همت عالی که باد پاینده

مرا به سایه طوبی چه التفات بود

که هست سایه من آفتاب تابنده

تو راست خطه دارا مراست دارنده

به نور طلعت او روشنست دیده ما

چه جای روشنی آفتاب تابنده