غرق دریای رحمتی شب و روز

تو از این بی وفا چه می جوئی

درد دردش دوای درد دل است

به از این خود دوا چه می جوئی

غیر ما را ز ما چه می جوئی

ذات باقی طلب چو سید ما

از فنا و بقا چه می جوئی