گر فسردی بر لب جو ژاله ای

شاهدی را می نگر در جامه ها

چشم ما هر سو که جنبد در نظر

چشمه آب حیاتست ای پسر

ور گذاری آب روی لاله ای

هر گلی را شیشه ای دان از گلاب

هر حبابی کاسه ای می بین پر آب