هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

چه شکر گویمت ای خیل غم عفاک الله

که روز بی کسی آخر نمی روی ز سرم

غلام مردم چشمم که با سیاه دلی

به هر نظر بت ما جلوه می کند لیکن

کس این کرشمه نبیند که من همی نگرم

به خاک حافظ اگر یار بگذرد چون باد