سخنی از من و کمال منست

او لطیف است و در همه ساری

آب رحمت بجوی او جاری

نه حلول است حل و حال منست

هر که در معرفت سخن راند

وصف خود می کند اگر داند

تو منی ، من تو ام دوئی بگذار