وصف خود می کند اگر داند

نه حلول است حل و حال منست

سخنی از من و کمال منست

هر که در معرفت سخن راند

تو منی ، من تو ام دوئی بگذار

من نماندم تو هم دوئی بگذار

انت ما انت و انا ما هو