ور تو گوئی که هست نیکو نیست

در همه آینه نموده جمال

آینه روشنست خوش به کمال

هستی و هر چه هست بی او نیست

به تعین یکی هزار نمود

بی تعین یکی تواند بود

به وجودند این و آن موجود