نعمت بسیار و حوران بی شمار

جنت حضرت که می خوانی توئی

جنت زاهد بود در آن سرا

بوستانی بس نزه پر میو ه ها

هر چه خواهد نفس باشد صد هزار

جنت اعمال می خوانند این

نیکوئی کن تا جزا یابی چنین