مصرع دوم · شماره 4
یعنی رخ خود به خار می خارد و بس
شاعرشاه نعمت الله ولیدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 4 از «رباعی شماره ۱۷۵ - ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس...» است.