بی دل و دینم، وگر نه من کجا، سهو از کجا

گر در این میدان سپهر آید به چوگان باختن

بردن جان دیده عشق و چیده بازی، هوش دار

با حریف پیش بین مستانه نتوان باختن

از تهی دستی دلیرم، در پریشان باختن

نشاه صد ساله ام از یک درشتی کم شود

کی به یک تلخی توان صد شکرستان باختن