یقین گنه سماواری قئینیور

گویند میر حیدرت اکنون شده است پیر

حیدربابا ، آمیر حیدر نئینیور ؟

برپاست آن سماور جوشان دلپذیر

شد اسب پیر و ، می جود از آروار زیر

دای قوجالیب ، آلت انگینن چئینیور

ابرو فتاده کنج لب و گشته گوش کر