دای قوجالیب ، آلت انگینن چئینیور

برپاست آن سماور جوشان دلپذیر

یقین گنه سماواری قئینیور

شد اسب پیر و ، می جود از آروار زیر

ابرو فتاده کنج لب و گشته گوش کر

قولاخ باتیب ، گوزی گیریب قاشینا

بیچاره عمه هوش ندارد به سر دگر