گشتم از خیل سگان او بحمدالله که من

تشنه لب جان دادم و آبی نخوردم عاقبت

بس که آمد چون قلم بر فرق من تیغ جفا

نام خود را تخته هستی ستردم عاقبت

در حساب مردمان خود را شمردم عاقبت

ای که می گویی هلالی حاصل عمر تو چیست؟

سال خا جان کندم، از هجران بمردم عاقبت