به هر خمی گره افکند و پیچ و تاب انداخت

بیا و یک نفس آرام جان شو از ره لطف

که آرزوی تو جان را در اضطراب انداخت

ز بهر آن که دل از دام زلف او نرهد

ندیده بود هلالی عذاب دوزخ هجر

بلای عشق تو او را درین عذاب انداخت