گر بیندازی خدنگی از کمان ابرویت

من ز کویت چون روم؟ چون عیدگاهم کوی توست

در صباح عید اگر مشغول تکبیرند خلق

بر زبانم از سحر تا شام گفت و گوی توست

بر دل و بر سینه منت ابروی توست

روز عید . مایل خوبان ز هر سو عالمی

میل من از جمله خوبان عالم سوی توست