کاش ببینند خدا بی خبران حسن تو را

که روی خوب تو در جلوه مه وش افتادست

عشق بازی چه بلا فکر خطایی بودست!

عشق خود عشق نبودست، بلایی بودست

تا ببینند که ما را چه خدایی بودست

در دیاری که گل روی تو را پروردن

خوش بهاری و فرح بخش هوایی بودست