تو هم مپرس ز من تا نگویمت چون ست

به هر که قصه دل گفتم دلش خون ست

منم که درد من از هیچ بی دلی کم نیست

تویی که ناز تو از هرچه گویم افزون ست

مگو که خواب اجل بست چشم مردم را