این نه تندی ست که در کشتن من اهمالی ست

بر لب چشمه نوشین تو آن سبزه خط

شکرستان تو را طوطی فارغ بالی ست

می روی تند که باز آیم و زارت بکشم

قرعه بندگی خویش به نامم زده ای

این سعادت عجب ست! این چه مبارک فالی ست!

ماه من سوی هلالی نظری کرد و گذشت