چند روزی که گل حسن تو بی خار افتاد

کارم از دست شد و دل ز غمت زار افتاد

فکر دل کن، که مرا دست و دل از کار افتاد

بهتر آنست که چون گل نشوی هم دم خار

می رود خون دل از دیده ولی دل چه کند؟

که مرا این همه از دیده خون بار افتاد

تا ابد پشت به دیوار سلامت ننهد