دل ما بود، که آتش به دل ما افتد؟

رفتی از خانه به بازار به صد عشوه و ناز

آه ازین ناز! درین شهر چه غوغا افتد؟

آن که انداخت درین آتش سوزان ما را

دل مدهوش هلالی، که ز پا افتادست

کاش در جلوه گه آن بت رعنا افتد